Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ stixoi jobak Γεωργία Μπακάλη


Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ stixoi jobak          Γεωργία Μπακάλη

Μη φωνάζεις δεν ακούω
θέλω να’σαι μια σκιά
να σε ψάχνω μες στο χρόνο
να σε βρίσκω ξαφνικά.

Μη πληγώνεις μες στα δόντια
γραμματάκια τρυφερά
δεν το θες, μα τα ματώνεις
χαρισέ τα στα φιλιά.

Μη ρωτάς, πότε θα φτάσεις
στο νησί της σιγουριάς,
όταν, στη ρωγμή του φόβου
τα κλειδιά της θα πετάς.

Μη τις ντύνεις τις ανάγκες
με βαριά μεταξωτά
βρίσκουν τόπο να κουρνιάσουν
όταν θέλουν ζεστασιά.

Στης ανάσας τον καθρέφτη
δρόμους πύρινους θα δεις
να διαβείς, να μη διστάσεις
θα’ σαι αλλού όταν καείς…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s