Ο πατέρας


Ανάβαση στις πέτρες ο αγώνας μου
αχαλίνωτα άλογα σε κάγκελα η ζωή μου
περνώ τις μέρες μου κοιτώντας τον γαλάζιο ουρανό
στα μάτια μου όλα χώμα
Σε απόμερα λιβάδια ορφανά πράσινου
καταλαγιάζει η αγάπη στο έλος της φτώχειας
στήριξη ζητώ από τα δάκρυα μου
Κοιτώ τα μάτια των παιδιών μου
σφαίρες καυτές το βλέμμα τους
Δάσος αισθημάτων η καρδιά μου
σε ερήμους ψυχών ταξιδεύουν
σταθμοί χαμένοι στο διάβα τους

Αλλοπρόσαλλα όνειρα
εφιάλτες άχρωμοι
ταλανίζουν την έγχρωμη ζωή μου
πάθη σφυριά με κτυπούν
κλάμα άσπιλο στα μάτια μου
φουρτούνα σε ρηχά νερά τα θέλω μου

Άσε με αγάπη μου για να ζήσεις
ευχή του τώρα
η φροντίδα μου έγινε εφιάλτης
τα όνειρα σου απλήρωτες δόσεις στην ανέχεια μου
σ’ αγαπώ αλλά πονώ να σε έχω δίπλα μου

Στάζει αίμα η ματιά μου στον πόνο σας
τόσα όνειρα ευτυχίας βυθίστηκαν στην στεριά
σαν ακυβέρνητες αγκαλιές
σε πληρωμένα κορμιά
Φταίω που ζω και υποφέρετε
φταίτε που ζω και σας παιδεύω

Η αγάπη μου αμπέλι για ξινό κρασί
έγινε στα θέλω μου
πέτρωσε η αγκαλιά μου
σκλήρυνε το βλέμμα μου
βοηθήστε με να ζήσω

Ανάβασή στις πέτρες η αγάπη μου
άλογο αχαλίνωτο η ζωή μου
ανεβείτε
θέλω να προσπαθήσω άλλη μια φορά
Σας αγαπώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s