Γιατί ;


 
Έφτασε και πάλι η ώρα της μοναξιάς
Μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος
αλλά να νιώθεις μόνος
Εγώ νιώθω άδειος
Καλά μας όνειρα
 
Θυμάσαι

Κοίταξε πίσω σου άλλη μια φορά
ακόμη τα δάκρυα σου αστέγνωτα είναι
είσαι εκεί γιατί έζησες το χθες μαζί μου
Ατσαλάκωτα όνειρα μένουν μόνο όνειρα
αντάμωσε την χαρά μέσα από την θλίψη των ματιών μου
μαζί ξεκινήσαμε σαν σπόρος κάτω από την γη
πέφταμε αλλά ήταν χαμηλά
θεριέψαμε
ριζώσαμε
βγάλαμε καρπούς
φτάσαμε στον θεό
και φεύγεις
είναι ψηλά θα πονέσουμε και οι δυο
γιατί ;

Κρατούσα το χέρι σου
όπως η ρίζα το χρυσάνθεμο στην μικρή μας αυλή
θυμάσαι ;
Κοιτούσα την ύπαρξή σου και σε ανέπνεα
όπως το αεράκι χάιδευε στοργικά τα φύλλα του βασιλικού μας
θυμάσαι ;
Σε αγκάλιαζα και γινόταν κομμάτια η ψυχή μου
έφευγε από εμένα και ερχόταν σε σένα
όπως ο βοριάς καθάριζε τα φύλλα από την πεζούλι μας
και τα έριχνε στην αγκαλιά του χειμώνα
θυμάσαι ;

Μια θάλασσα έκαναν τα δάκρυα μας
κάθε βράδυ που γέμιζε πάθος το φτωχικό μας
και τώρα ερημιά και νεκρά διάσπαρτα όνειρα
να κατασπαράζονται από αρπαχτικά μίσους
γιατί;

Γιατί το φιλί μας
σήμερα να ματώνει
γιατί η αγκαλιά μας
σήμερα να μας πνίγει
γιατί ο έρωτας που κάναμε
σήμερα να είναι βρώμικος
Γιατί η ζωή μας
σήμερα να είναι θάνατος

Γιατί θυμάσαι ;

Εγώ θυμάμαι και κλαίω
αλλά τα δάκρυα μου δεν σε ποτίζουν στοργή
γιατί ;

Ας είναι καλά θεέ μου
ας μην μαραθεί σαν τα λουλούδια μας

 
 
 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s