Μεθύσι


ΠΟΙΗΣΗ Nikolaos paizanis

Είμαι μεθυσμένος συνέχεια.
Συνήθως από θηλυκά κορμιά.
Από μάτια που μοιάζουν με θαύματα.
Από τραγούδια.
Τις υπόλοιπες φορές από δέντρα,
φωνές πουλιών την άνοιξη,
θάλασσες που όσοι διέσχισαν κατέληξαν αθάνατοι,
από γέλια ανθρώπων που αγκαλιάζονται,
από μωρά που χαμογελούν κοιτάζοντας κατάματα το σύμπαν,
από κοπέλες που κατευθύνουν οδηγούς ταξί,
από αναμνήσεις διψασμένων,
από βροχές.
Είμαι μεθυσμένος απ’ τα μάτια που άγγιξαν την ψυχή μου
σήμερα το πρωί
Βρίσκομαι μόνιμα υπό την επήρεια σκληρής ευτυχίας
κι όσα μου έταξαν,
ακόμη και την ώρα που στέκω ήρεμος απέναντι στον εαυτό μου,
όλα τα βρήκα,
όλα δίπλα μου σαν συμμαθητές παλιοί,
σαν γιορτές δίκες μου,
όλα εκεί κι εγώ
βυθίζομαι σε κρασί που δεν τελειώνει

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s