Το σκοτάδι Spiros Podaras



Ξημέρωσα στο όνειρο σου
περιμένοντας το διαβατάρικο φιλί σου
να δροσίσει το πάθος μου
Με βρήκε το χάραμα
γατζωμένο στο σώμα σου
να κοιτώ τον παράδεισο σου
Μισούσα το φως
με έπαιρνε από κοντά σου
εφιάλτης γινόταν η μέρα μου

Σε κάθε ξημέρωμα
ανοίγω τα χέρια
ζητιανεύοντας ανάσες
μήπως και αναπνεύσω την δική σου
Και τώρα που τελείωσε το όνειρο
που πάει εκείνος ο ιδρώτας;
που πάνε τα φιλιά;
που πάει η αμαρτία;
τόση ηδονή
ποια σάρκα ποτίζει;

Κλείνω τα μάτια
για να έρθεις στο σκοτάδι μου
για να γίνεις και πάλι όνειρο
για να νιώσω ζωντανός
να ζήσω στον παράδεισο σου
που με κάνει βασιλιά
Και με το ξημέρωμα
και ξανά γίνω ζητιάνος

<Τα ερωτικά > Ακατέργαστο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s