Γρηγόριος Νταβαρίνος


Γρηγόριος Νταβαρίνος

ΔΕΝ

Δεν ακούω πια ήχους
που με μαγέψαν
και θλίβομαι.
Θυμώντας γράφω στίχους
για όσα κλέψαν
και κρύβομαι.

Δεν βλέπω πια δυο μάτια,
που με κοιτούσαν
ερωτικά.
Γίναν χίλια κομμάτια·
ό,τι ζητούσαν
τα ξωτικά.

Δεν γεύομαι πια χείλη,
που τα φιλούσα
λάγνα κι αγνά.
Και μέσα μου μια σμίλη
σαν νέα Μούσα
σκάβει αχνά.

Δεν νοιώθω πια ανάσα
να με ζεσταίνει
και κρυώνω.
Πνοή δίχως ανάσα·
είμαστε ξένοι
και βιώνω.

Από το βιβλίο – ποιητική συλλογή
»ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ»
από τις εκδόσεις ΝΟΩΝ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s